انواع نورپردازی کلاسیک پرتره

انواع نورپردازی کلاسیک پرتره

در عکاسی پرتره کلاسیک برای گرفتن پرتره های زیبا باید مواردی را مد نظر قرار دهید از جمله انواع نورپردازی کلاسیک ، جهت صورت و زاویه دید. حتی اگر زیاد به پیروی از این اصول و قواعد علاقه ای ندارید و بیشتر به دنبال شکستن اصول هستید، به شما توصیه می کنم ابتدا کاملا به انواع نورپردازی کلاسیک مسلط شوید و سپس نسبت به شکستن آن ها اقدام کنید.

در مطلب امروز به انواع نورپردازی کلاسیک در عکاسی پرتره اشاره میکنیم. انواع نورپردازی کلاسیک پرتره عبارت اند از نورپردازی پروانه ای ، نورپردازی رامبراند ، نورپردازی لوپ و نورپردازی اسپلیت .

ابتدا اجازه بدهید به مطلبی بنیادی تر و تفاوت بین نورپردازی گسترده و کوتاه (BROAD VS. NARROW LIGHTING) بپردازیم.

 

نورپردازی پهن و باریک

 

نورپردازی پهن vs نورپردازی باریک

نورپردای پهن یا گسترده زمانی ایجاد می شود که صورت سوژه اندکی از مرکز به یکی از طرفین چرخیده باشد و آن طرف صورت که رو به دوربین است در نور باشد. در این حالت ناحیه روشن بزرگتری بر روی صورت ایجاد می گردد و آن قسمت صورت که در تاریکی و سایه قرار دارد، کوچکتر است.  این سبک نورپردازی باعث می گردد تا صورت فرد کشیده و پهن تر از حالت واقعی آن به نظر برسد و برای افرادی مناسب است که دارای صورتی تکیده و باریک اند. اکثر مردم دوست دارنداستخوانی تر به نظر برسند و نه پهن یا چاق تر. بنابراین این سبک نورپردازی برای کسی که سنگین وزن یا دارای صورت گردی است مناسب نیست.

برای ایجاد نورپردازی گسترده (پهن) جهت صورت باید به خلاف جهت منبع نور باشد. دقت کنید که آن طرف از صورت که رو به دوربین است بیشترین نور را به خود می گیرد و سایه بر روی قسمتی از صورت ایجاد شده که فاصله بیشتری از دوربین دارد. به زبان ساده، نورپردازی گسترده بزرگ ترین بخش صورت که به سمت دوربین است را روشن می سازد.

نورپردازی باریک نقطه مقابل نورپردازی پهن است. همان طور که در عکس زیر ملاحظه می کنید، نورپردازی باریک آن طرف صورت که رو به دوربین است (و بزرگ تر به نظر می رسد) را در سایه قرار می دهد. از این سبک اغلب برای نورپردازی “مایه تیره” استفاده می گردد. در این حالت، بخش بزرگتر صورت در سایه قرار گرفته و حالتی تندیس گونه و سه بعدی به صورت می بخشد و صورت را ترکه ای تر از آن چه واقعا هست، نشان می دهد.

حال به توضیح انواع نورپردازی کلاسیک میپردازیم:

نورپردازی پروانه ای

نورپردازی پروانه ای

نورپردازی پروانه ای

برای ایجاد این الگوی نورپردازی، منبع نور اصلی باید در بالا و دقیقا پشت دوربین قرار گیرد، در این حالت سایه ی پروانه ای شکلی زیر بینی تشکیل می شود که به همین خاطر نورپردازی پروانه ای نامیده می شود. عکاسان معولا در این حالت، از زیر منبع نور اقدام به عکاسی می کنند. این شیوه نورپردازی که با ایجاد سایه هایی در زیر گونه ها و چانه همراه است، اغلب برای عکاسی گلامور و فشن بکار گرفته می شود؛ به علاوه برای عکاسی از افراد مسن نیز مناسب است چون کمتر از نورپردازی جانبی بر چین و چروک ها تاکید می کند.

نمودار نورپردازی پروانه ای

نورپردازی پروانه ای از طریق قرار دادن منبع نور در پشت دوربین و اندکی بالاتر از سطح چشم یا سر سوژه (که این مساله به فرد بستگی دارد) ایجاد می گردد. گاهی اوقات از یک رفلکتور هم که دقیقا زیر چانه قرار می گیرد، استفاده می شود که حتی ممکن است خود سوژه آن را نگه دارد. این الگوی نورپردازی برای افرادی مناسب است که دارای صورت ترکه ای و گونه های برجسته و تفکیک شده می باشند. ایجاد این الگوی نورپردازی با استفاده از نور پنجره و رفلکتور سخت تر است. اغلب برای این که سایه زیر بینی مشخص و قابل تشخیص باشد، به یک منبع نور سخت تر مانند نور آفتاب یا فلاش نیاز است.

 

 

نورپردازی رامبراند

نورپردازی رامبراند

نورپردازی رامبراند

 از آن جا که رامبراند نقاش نامدار هلندی در نقاشی هایش از این الگوی نور بهره می رفت، این شیوه نورپردازی را رامبراند نام گذاری کرده اند. مشخصه نورپردازی رامبراند یا رامبرانت مثلث نوری است که بر روی گونه تشکیل می شود. برخلاف نورپردازی لوپ که سایه بینی و گونه به هم نمی رسند، در نورپردازی رامبراند این دو سایه به هم رسیده و مثلث کوچک روشنی را در وسط گونه تشکیل می دهند.

نمودار نورپردازی رامبراند

در شکل صحیح نورپردازی رامبراند، چشمی که در قسمتِ تاریک صورت قرار دارد، نور می گیرد یا به اصطلاح دارای همان نور داخل چشمی (catch light) است زیرا در غیر این صورت چشم مرده و بی روح به نظر خواهد رسید. نورپردای رامبرانت دراماتیک تر است پس به مانند نورپردازی اسپلیت، حسی ابهام آمیز به تصویر می بخشد و باید خیلی دقیق و بجا بکار گرفته شود.

نورپردازی لوپ

نورپردازی لوپ

نورپردازی لوپ

نحوه ایجاد الگوی نورپردازی لوپ بدین شرح است که سایه ی کوچکی از بینی سوژه بر روی گونه وی بیافتد. برای ایجاد نورپردازی لوپ، منبع نور باید اندکی بلاتر از سطح چشمان سوژه و با زوایه میان ۳۰ تا ۴۵ درجه نسبت به سوژه قرار گیرد (که این زاویه به صورت فرد بستگی دارد).

نمودار نورپردازی لوپ

همان طور که ملاحظه می کنید در این تصویر، سایه ی محوی از بینی  بر روی سمت چپ صورت آن ها افتاده است. در نورپردازی لوپ، سایه بینی و سایه گونه نباید به یکدیگر برسند. سایه بینی باید کوچک و رو به پائین باشد اما مواظب باشید که بالا بردن بیش از حد منبع نور باعث ایجاد سایه های عجیب و از بین رفتن نور داخل چشم ها و در نتیجه تاریک شدن آن ها می شود. می توان گفت، نورپردازی لوپ رایج ترین و محبوب ترین الگوی نورپردازی پرتره است زیرا که ایجاد آن آسان است و به اکثر چهره ها جلوه خوبی می بخشد.

 

 

نورپردازی اسپلیت

نورپردازی اسپلیت

نورپردازی اسپلیت

همان طور که از اسمش پیدا است، نورپردازی اسپلیت، صورت را دقیقا به نیمه مساوی روشن و تاریک (سایه) تقسیم می کند. از این نورپردازی بیشتر برای خلق تصاویر دراماتیک به عنوان مثال عکاسی از موسیقی دان ها یا هنرمندان استفاده می شود. نورپردازی اسپلیت بیشتر دارای حال و هوایی مردانه است و به همین خاطر بیشتر برای عکاسی از مردان مناسب است تا زنان. با این حال، به خاطر داشته باشید هیچ کدام از این قوانین وحی منزل نبوده و بیشتر حکم یک نقطه شروع یا راهنما را دارند. بنابراین تا زمانی که کاملا به خم و چم عکاسی پرتره مسلط نشده اید، سعی کنید از این اصول و راهنمایی ها پیروی کنید.

نمودار نورپردازی اسپلیت

برای ایجاد نورپردازی اسپلیت کافی است منبع نور را با زوایه ی ۹۰ در سمت راست یا چپ سوژه قرار دهید و بهتر است که نور اندکی در پشت سوژه قرار گیرد. محل قرارگیری منبع نور به نوع چهره سوژه شما بستگی دارد. به نحوه تابیدن نور به چهره آنان دقت کنید و سپس نور خود را تنظیم کنید. در شکل صحیح نورپردازی اسپلیت، در سمت تاریک چهره فقط چشم نور می گیرد و مابقی اجزا در سایه قرار دارند. چنانچه با اندکی چرخاندن صورت، نور بیشتری بر روی گونه بیافتد، شاید بتوان گفت که نورپردازی اسپلیت برای آن چهره چندان مناسب نیست.

 

جمع بندی

هر وقت بتوانید هر یک از این انواع نورپردازی کلاسیک را تشخیص داده و ایجاد کنید، آن وقت زمان و نحوه کاربرد آن ها را نیز یاد خواهید گرفت. با بررسی صورت سوژه یاد خواهید گرفت که کدام الگوی نورپردازی کلاسیک برای صورت های مختلف مناسب است. نورپردازی فردی که دارای صورت گرد است و می خواهد صورتش ترکه ای تر به نظر برسد، با نوازنده ی گیتار الکتریکی که می خواهد خشن و جدی به نظر برسد، فرق می کند. برای بدل شدن به یک عکاس پرتره حرفه ای، علاوه بر آشنایی با انواع نورپردازی کلاسیک ، باید شناخت کافی از کیفیت نور، مسیر نور و نسبت نورها نیز داشته باشید.

البته اگر بتوانید منبع نور را جابجا کنید، تغییر الگوی نورپردازی خیلی راحت تر است. با این حال اگر منبع نور اصلی خورشید یا پنجره باشد، انجام این کار خیلی سخت و گاهی ناممکن می شود. بنابراین به جای جابجا کردن منبع نور، باید موقعیت سوژه را نسبت به منبع نور تغییر دهید یا این که موقعیت دوربین یا موقعیت سوژه را عوض کنید. بنابراین اگر نمی توانید خود منبع نور را جابجا کنید، کافی است موقعیت سوژه نسبت به منبع نور را تغییر دهید.

نظر شما درباره مطلب:
وحید موذنی

خوشحالم فضایی محیا شده تا بتونم دانسته ها و تجربه های خودم رو ثبت و به اشتراک بزارم. امیدوارم مطالب براتون مفید باشه.

Related Posts
Leave a reply